“ พ่อท่านอายุเท่าไหร่้ ”



ในคราวที่มาฉันเพลที่ร้านดนตรีสยามครั้งหนึ่ง ในปี 2548 ครั้งนั้นท่านเมตตา

ให้โชค กับเหล่าศิษยานุศิษย์ โดยเมื่อท่านแจกเหรียญหันข้าง

รุ่น รับสมณศักดิ์พิทักษ์แผ่นดิน หลังจากได้รัเหรียญกันครบถ้วนทุกคนแล้ว

มีรุ่นพี่คนหนึ่งเป็นเซียนพระบน ห้างพันธุ์ทิพย์งามวงศ์วาน ( บางลำพูงามวงศ์วานเดิม )

จำหน่ายรับเช่าและให้เช่าวัตถุมงคล ชื่อพี่อุ้ย พี่ท่านนี้จะวางแผงจรประจำบนห้างพันธุ์ทิพย์มาโดยตลอด

โดยอยู่แถวกลางก่อนที่จะเดินไปร้านอาหารสามสลึง ปัจจุบันไม่ได้วางแล้ว

ได้ถามพ่อท่านขึ้นว่า “ พ่อท่านอายุเท่าไหร่ ” ในเหรียญเขียนไว้ 74 ปี

พ่อท่านเขียว ท่านหันมายิ้มเหมือนรู้ทัน

 

 

ผมผู้ได้เห็นรอยยิ้มคราวนั้นยังจำรอยยิ้ม

อันเปี่ยมด้วยเมตตาของท่านได้เสมอ

ท่านก้าวไปหนึ่งก้าวแล้วหันหลังมายิ้ม

แล้วตอบว่า “ เราอายุ 77 ” ท่านเดินไปอีกก้าว

แล้วหันมาตอบอีก ว่า “ 77 ย่าง 78 ”

พร้อมกับเดินไปหัวเราะไปพร้อมกับพูดว่า“ 78 - 87 ”

ก่อนขึ้นรถคันที่จะไปส่งท่านกลับ

ท่านยังชี้ที่ป้ายทะเบียนที่ลงท้ายด้วย 87

ว่ารถคันนี้ดีนะก่อนที่ท่านจะขึ้นรถ



ผลก็คือรางวัลเลขท้าย 2 ตัว

ในเดือน พ.ค ปี 2548 ออก 87

ทำให้ผู้คนที่มากราบท่านในคราวนั้น ราว 40 คน

ยิ้มแก้มปริไปตามๆกัน

และเมื่อไหร่ท่านพูดและยิ้มแบบนั้นกับใครก็ตาม

ให้ทุกท่านจำในสิ่งที่ท่านพูดให้ดี

นั่นคือสิ่งเฉพาะสำหรับตัวท่าน

ไม่ใช่ใครอื่นขอให้จำและนำไปปฏิบัติให้ดี